به کارِ ریختن نه انقدر که گِل به جرزهای تنم هیچ به تیره ای از نوشتنت اما شبیه نیست به قوم ِ کارکشته ی لاس.. از وقتی حرف میزنم به تو فکر میکنم که چه هستی و بعد میابمت پِی وان ِ این همه انجیر بر درخت چه بوده بی انکه شیرین یا به دهان ببرم؟ و میترسم از کلماتی که دور ریختم بی آن که دوست دارمت + تاريخ جمع...

چه قصه های پر از آدم ِ درندشتی استو آنچه ریخت تنت طعم ِ اکبر ِ مشتی استخلاص کن! همه اش افتراست...برگرداننوار ِ کاست استا د را که "در دشتی است..."که میرود بنشیند، دویست و چند اسیدبه روی ماه ِ تو میخواستم افاقه نکردوباز شعب ِ ابیطالب ِ تنت گرم است..."گرسنه ام به دریدن" و مردخا.. نکردنرفته با تو مرا هی...

زمین نشسته ام و ایستاده میبازم به فکر ِ نفله شدن با تو بیش از اینها و تا سه بار شمردن چقدر خواهم بود... شبیه حرکت ِ "یوکنت سی می " ِ "سینا"! + تاريخ جمعه دوازدهم شهریور ۱۳۹۵ساعت 22:8 نويسنده امیر انصاری |

روبه رویت که خِبره باشد که دشنام از تو بشنود به توبه انگشت به چشمانت میرساند زمین از روی تاب میافتد همه چیز میپاشد به جامه ات - جامه دان ِ نود یا صد متری ات- آجیل در میانه ی فصل ِ لیگ برتر ِ لعنتی ،عیدها که "کلوپ" قرار است توبه نامه ی بازیهای کوچک را در تخمه های سیزده هزار تومانی چال بزند -روبرو: دف...